Nie wiem dlaczego wciąż mi się wydaje, że czegoś nowego nie zaznałem – takim stwierdzeniem rozpoczął ze mną rozmowę kiedyś znajomy. Patrzyłam na niego zdziwiona. Wyraźnie dałam mu do zrozumienia jaśniej proszę. Ale szybko zmienił temat. Zaczął mi opowiadać o tym, jak go wyprowadził z równowagi znajomy i że generalnie nie podziela jego opinii na tamten temat. Jednak, gdy dochodził do istoty sprawy, ja już się wyłączyłam. Dobrze, że w tym momencie nie zapytał mnie o zdanie. Ale prawdę powiedziawszy, co miałabym odpowiedzieć wiesz, każdy ma możliwość wyrażenia swojego zdania na konkretny temat, a ty możesz go podzielać lub nie? Widocznie jednak w tej chwili nie miał ochoty poznawać innego zdania. Dokończył więc przemówienie i odszedł. Natrafiłam na niego parę dni później. Jak mnie spostrzegł dobiegł do mnie i krzyknął gry na Wii. Zdziwiłam się, bo po tych słowach odszedł. Nie zrozumiałamjego postępowanie. Mogę nawet przyznać, że było niejasne. Niewiele mi mówią gry na Wii i nie bardzo wiedziałam, dlaczego on to powiedział. Za moment podszedł do mnie kolega, z którym parę sekund temu stał. Nie musisz się zastanawiać, o co mu chodzi. On ma swój świat. Kiwnęłam głową, że rozumiem, ale nie mam pojęcia, po co mi wspomina o jakichś grach, chociaż żadne gry na wii mnie nie interesują. Taki on jest i nikt go nie rozumie – odparł rozmówca.